Θεματοφύλακες του Έθνους ή φανατικοί μπακαλόγατοι;

Το Μητρικό μας χώμα, ζυμωμένο από αίμα και μόχθο, κρύβει μέσα του τη νέα σπορά και την ιερότητα των Μαρτύρων και Ηρώων, όπως αυτή εξυμνήθηκε από τον Εθνικό μας ποιητή: Απ' τα κόκκαλα βγαλμένη, των Ελλήνων τα Ιερά.

Περικλής Γιαννόπουλος: Ἡ σύγχρονος ζωγραφική

Ὑπάρχει ἕνα καθῆκον εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Καὶ τὸ καθῆκον αὐτὸ εἶναι νὰ μελετήσωμεν ἡμεῖς αὐτοὶ τὸν ἑαυτόν μας, τὸ παρελθόν μας, τὸ παρόν μας, διὰ νὰ γνωρίζωμεν τὶ εἴμεθα καὶ τὶ δυνάμεθα νὰ κάμωμεν καὶ πρὸς ποίας ὁδοὺς νὰ βαδίσωμεν καὶ πρὸς τὶ αὔριον, πρὸς ποῖον προσεχὲς καὶ ποῖον ἀπώτερον μέλλον, νὰ μελετήσωμεν καὶ ἀναλύσωμεν τὴν γύρω ἡμῶν πραγματικὴν ζωήν, τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὰ ἔργα των διὰ νὰ γνωρίζωμεν τὶ σημαίνουν αὐτὰ καὶ τὶ λέγομεν ἡμεῖς. Τὸ καθῆκον αὐτὸ ἐπέβαλα πρῶτον εἰς ἐμαυτόν. Καὶ κατὰ τὴν φύσιν καὶ παρὰ τὴν κλίσιν καὶ ἐναντίον τῆς ψυχικῆς διαθέσεως ἐδέσμευσα τὰς καλλιτεχνικάς μου δυνάμεις καὶ ὁρμὰς πρὸς ἐκδήλωσιν, διὰ νὰ ἐκτελέσω πρῶτον αὐτό.

Περικλής Γιαννόπουλος: Ο ρομαντικός ελληνολάτρης

Ίσως λίγοι έχουν ακουστά το όνομά του και ακόμα λιγότεροι γνωρίζουν για τη ζωή και το έργο του. Ο Περικλής Γιαννόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1869 ή το 1870. Μόλις τελειώνει τις βασικές σπουδές, εγγράφεται στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών για ένα χρόνο. Στη συνέχεια μετεγγράφεται στην Ιατρική Σχολή του Παρισιού όπου παραμένει για δύο χρόνια.

Μετά το θάνατο του πατέρα του εγκαταλείπει τις σπουδές του και επιστρέφει στην Αθήνα. Αφιερώνεται στη μελέτη του Ελληνισμού και του Ελληνικού Πνεύματος προσπαθώντας να εμφυσήσει στους συμπατριώτες του έναν γνήσιο – πρότυπο τρόπο Ελληνικής ζωής μακριά από ξένες επιρροές.

Περικλής Γιαννόπουλος: Ἑλληνικὴ Γραμμή

Βάσις τῆς Ἑλληνικῆς Αἰσθητικῆς εἶναι ἡ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΗ. Κάθε Γῆ πλάττει τὸν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν Ἑαυτῆς. Θέλει τὸν ἄνθρωπόν της, ὅπως τὸ φυτόν της καὶ τὸ ζῷον της, ἐκδηλωτήν της. Κάθε Γῆς ἄνθρωπος εἶναι μόνον τὸ ὄργανον τῆς ἐκδηλώσεως Αὐτῆς. Ἡμεῖς, ἀπό της προϊστορικῆς ἡμῶν ἐμφανίσεως, αὐτὴν ἐξωτερικεύομεν δι᾿ ὅλων ἡμῶν τῶν κινήσεων, αὐτὴν ἀπεικονίζομεν δι᾿ ὅλων ἡμῶν τῶν ἐκδηλώσεων, εἴτε συναισθητῶν, εἴτε ἀσυναισθήτων. Πρώτη λοιπὸν κίνησις, πρὸς ζήτησιν τῆς Ἑλληνικῆς Αἰσθητικῆς, εἶναι ἡ κίνησις πρὸς τὴν Γῆν. Καὶ πρῶτον βῆμα πρὸς αἴσθησιν, νόησιν τῆς Γῆς, ἐκ τῆς ὁποίας θὰ ἀπορρεύσῃ σαφὴς ἡ Αἰσθητική, εἶναι ὁ ἐνατενισμὸς Αὐτῆς, χιλιάδας χιλιάδων ὡρῶν. Μελετῶντες τὴν Γῆν καὶ ψυχολογοῦντες ἑαυτούς, βλέπομεν ὅτι πᾶσα ἐν Αὐτῇ ὑπάρχουσα ὡραιότης καὶ εὐγένεια ἐνυπάρχει καὶ ἐν ἡμῖν. Ὁμοίως πλασμένοι, ὁμοούσιοι, παρομοίας ἔχομεν καὶ ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις. Τὴν Ἑλληνικήν μας Φύσιν ἔχοντες ὁδηγόν, ὡς θεότητα λατρεύοντες Αὐτήν, πιστεύοντες εἰς Αὐτὴν καὶ εἰς τὴν φύσιν ἡμῶν, τηροῦντες τὴν μίαν καὶ τὴν ἄλλην, ἀνεμποδίστως δὲ καὶ ὑπερηφάνως ἐκφράζοντες τὸν ἔσω καὶ ἔξω κόσμον ἡμῶν, ἐκφράζομεν καὶ ζωγραφίζομεν εἰς τὴν Ἀνθρωπότητα τὴν τελείαν Ὡραιότητα καὶ Εὐγένειαν τοῦ εἴδους ἡμῶν.