Π. Υ. ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ: ιδανικά
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιδανικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιδανικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 14 Αυγούστου 2012

Σολωμός Σολωμού “ριπή” ελευθερίας και εθνικής αφύπνισης

Άλλοι τον χλεύασαν. Άλλοι τον κατηγόρησαν για ψευτοπαλληκαρισμό. Άλλοι τον θεώρησαν ως κίνδυνο για τις διπλωματικές σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας. Μερικοί λυπήθηκαν που δε λυπήθηκε τη ζωή του. Πολλοί καθήμενοι στις πολυθρόνες τους θεώρησαν την πράξη του “βλακεία” και τη θυσία του άδικη.

Κυριακή 15 Απριλίου 2012

Τα φτερά της ελευθερίας

Ο Πεταλούδας και η …μεταμόρφωση της κάμπιας σε πεταλούδα!


Ελευθερία ή… κάμπια;


Είναι ο Πεταλούδας που κάθεται ξάγρυπνος τα βράδια στην φυλακή και ονειρεύεται την απόδραση του χωρίς να παραιτείται ποτέ από την ιδέα.

Τετάρτη 4 Απριλίου 2012

Ποιός φταίει;


Φταίω που δεν μπορούμε πλέον να ζούμε σε ένα κράτος Εθνικό.

Φταίω που η νεολαία έχει φτάσει σε αυτό το σημείο.

Φταίω που το Έθνος μου βρίσκεται σε κίνδυνο.

Σάββατο 24 Ιουλίου 2010

Γιατί η Ελλάδα έμεινε έξω από το «Μουσείο της Ευρώπης»


Ο ιστορικός Κώστας Μπαρμπής έγραψε το τρίτομο έργο του «Ελληνισμός – Χριστιανισμός – Ιουδαιοεβραϊσμός». Ο πρώτος τόμος, αναφέρεται στο μεγαλείο του Ελληνισμού, γραμμένος  με την εγκυρότητα και τη γνώση του Κώστα Μπαρμπή.
Αναφερόμενος ο συγγραφέας στον Ελληνικό Πολιτισμό και την απουσία του από το «Μουσείο της Ευρώπης» γράφει: «Μικρόψυχοι, κακόπιστοι, συμπλεγματικοί, ξιπασμένοι (αλλά λησμονώντας ότι αν διαθέτουν προβάδισμα στα τεχνικά επιτεύγματα και στα οικονομικά μεγέθη, αυτό οφείλεται στο ότι η Ελλάδα ήταν υποταγμένη σε τετρακοσιάχρονη δουλεία, χρειάσθηκε έξι αιματηρότατους πολέμους για να αποκτήσει τα σημερινά όριά της και υποχρεώθηκε επί μια τετραετία μετά τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου να αντιμετωπίζει τη φοβερή λαίλαπα που εξαπέλυσε ο Κομμουνισμός στην Ελλάδα, με τεράστιες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και εθνικό πλούτο…). Οι νεοβάρβαροι της «γηρασάσης εν αμαρτίαις» ευρωπαϊκής ηπείρου αποδεικνύονται ανάξιοι επίγονοι των αμέσων προγόνων τους, οι οποίοι «διακρίθηκαν» ως εξολοθρευτές του Θεοδημιούργητου ανθρώπινου γένους, καθώς στη διαδρομή του εικοστού αιώνα δεν αιματοκύλησαν απλώς την οικουμένη, αλλά πλημμύρισαν τον πλανήτη με σχεδόν εκατό εκατομμύρια τάφους, εξαιτίας δύο παγκοσμίων αλληλοσφαγών και πολυάρθμων τοπικών συγκρούσεων.