Π. Υ. ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ: ΤΙΜΑΜΕ ΤΙΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2008

ΤΙΜΑΜΕ ΤΙΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Συμπληρώνονται 35 χρόνια από την καθιέρωση του Πολυτεχνείου σαν "Εθνικής γιορτής". 35 χρόνια αποπροσανατολισμού και παραπληροφόρησης του Ελληνικού λαού και ιδιαίτερα των εργαζομένων, των φοιτητών και των μαθητών, γιατί η πραγματική αλήθεια για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, παραμένει 34 χρόνια μετά θαμμένη και άγνωστη.

Το "Πολυτεχνείο" δεν είναι η αιτία της κατάρρευσης του καθεστώτος της 21ης Απριλίου, αλλά η φυσική προέκταση των επιλογών της. Οι Απριλιανοί, όπως ανακοίνωσαν οι ίδιοι στον Ελληνικό Λαό, επέλεξαν να είναι παρένθεση στην πολιτική ιστορία του τόπου.

Θέλησαν ν' ανανεώσουν και να συντηρήσουν τον κοινοβουλευτισμό.

Θέλησαν να νουθετήσουν τους ηγέτες του πολιτικού κατεστημένου και να τους επαναφέρουν με νέα μυαλά (τους ίδιους ανθρώπους) στο πολιτικό προσκήνιο.

Ο Ελληνικός Λαός δέχθηκε με ανακούφιση και με ελπίδα την επέμβαση των στρατιωτικών.

Τους συμπαραστάθηκε, καθολικά σχεδόν και τους περίμενε 7 ολόκληρα χρόνια, ιδεολογικά αδιαμόρφωτος, πολιτικά ακαθοδήγητος, Εθνικά αδιαφώτιστος.

Κάποια στιγμή όμως, έσπασε η υπομονή του λαού και ιδιαίτερα των νέων και άρχισε να γίνεται αντίδραση αγανάκτησης κατά του καθεστώτος.

Γιατί αυτός ο λαός δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί με τον συντηρητισμό, την πλήρη απολιτικοποίηση, την έλλειψη ιδεολογικού προσανατολισμού, τον καταναλωτισμό και τον ευδαιμονισμό! Ήθελε οράματα και ιδανικά!

Οι επαναστάσεις δεν γίνονται χωρίς ριζικές αλλαγές!

Στο Πολυτεχνείο του 1973, υψώθηκε μιά φωνή διαμαρτυρίας εναντίον ενός καθεστώτος, που αρνήθηκε ν' αδράξει την ευκαιρία και δεν τόλμησε να γίνει ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, αλλά συμβιβάσθηκε με το πολιτικό κατεστημένο και στηρίχθηκε πολλές φορές μέσα στην 7ετία από αυτό.

Αυτή την απογοήτευση την αγανάκτηση και την αντίδραση του Ελληνικού Λαού, εκμεταλλεύθηκαν και δέσμευσαν οι παλαιοκομματικοί, για να ξανακυβερνήσουν!

Τίποτε δεν άλλαξε από το 1973 μέχρι σήμερα!

35 χρόνια αργότερα, το σύνθημα του Πολυτεχνείου ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, εξακολουθεί να είναι επίκαιρο και να εκφράζει την πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού!

ΕΤΣΙ ΕΞΑΠΑΤΗΘΗΚΕ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ!

Την ανύπαρκτη Ηλένια Ασημακοπούλου, θα τιμήσουν και φέτος οι πάσης φύσεως μαρξιστές, προοδευτικάριοι, νεοφιλεύθεροι και λοιποί "δεξιοεθνικιστοπατριώτες"!

Τότε πριν ακόμη βγεί το πόρισμα του Τσεβά, για τους νεκρούς, του Πολυτεχνείου, που τους ανέβαζαν σε χιλιάδες, δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για να τοποθετηθεί η κεφάλα του Σβορώνου, για να καταθέτουν τα στεφάνια τους.

Τότε εμφανίσθηκε ο νεαρός Νικολαϊδης, ο οποίος πήγε στα κάγκελα του Πολυτεχνείου, κρέμασε την φωτογραφία μιάς ωραίας νεαρής γυναίκας, την στόλισε με λουλούδια κι άρχισε να κλαίει για τήν άδικη δολοφονία της αγαπημένης του Ηλένιας, από τους στρατιωτικούς της χούντας στα γεγονότα του Πολυτεχνείου!

Όλες οι "αντιστασιακές" εφημερίδες εκτός από την ΕΣΤΙΑ και τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΣΜΟ, δημοσίευαν επί ένα μήνα λεπτομέρειες για τον τραγικό χωρισμό των δύο ερωτευμένων. Όλη η Ελλάδα γέμισε από όψιμους αντιστασιακούς, που έτρεχαν ν' αποθέσουν ένα λουλούδι στο Πολυτεχνείο, εις μνήμην της Ηλένιας!

Ώσπου... η εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ αποκάλυψε την αλήθεια! Ότι δηλαδή η φωτογραφία της Ηλένιας, ήταν παρμένη από την διαφήμιση ενός Αγγλικού σαμπουάν!

Ο Νικολαϊδης οδηγήθηκε σε ανάκριση για παραπληροφόρηση της κοινής γνώμης, αλλά δεν δόθηκε συνέχεια στην υπόθεση.

Πηγή : Εφημερίδα ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ Νοέμβριος 1986

1 σχόλιο:

  1. Διαβάζω και πάλι χάρις σε σένα, μετά από τόσα χρόνια, κείμενα που είχαμε γράψει παιδιά τότε- με γνώσεις και κρίση που έλειπε από τους μεγαλύτερους.
    Τι κρίμα που τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ολα τα πολιτικά παραμένουν το ίδιο ντροπιστικά για την νοημοσύνη αυτού του ξεχωριστού λαού που (ακόμα) λέγεται Ελληνες.
    Μόνη ελπίδα, η σκέψη ότι "αφού τίποτε δεν έχει αλλάξει, άρα και οι νέοι Ελληνες θα βρουν τον δρόμο. Οπως τότε εμείς.
    Μόνο που αυτύ την φορά δεν θα είναι μόνοι τους, σε αντίθεση με την δική μας προσπάθεια.
    Θα μας έχουν δίπλα τους.
    Ε.Π.ΜΟΝΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή